Hemel op aarde

Terugblik op de zomer | op zoek naar onze "why"
kwa nini?

Stel je voor: Iedereen is gelukkig, iedereen heeft een thuis, er is geen onrecht meer, iedereen leven is zinvol en jij leeft jouw droom. Zou dat niet mooi zijn? Deze maand bezint Livingstone zich op haar "WHY". Waarom bestaat Livingstone?

Wat maakt Livingstone de moeite waard? Verre reizen organiseren, partners in de wereld ondersteunen, gave culturele ervaringen bieden, iets goeds doen – het is allemaal onderdeel van Livingstone. Het zijn de vruchten. De oogst van iets dat daaraan vooraf gaat.

Al pratende komen we bij deze opmerkingen "Bij Livingstone wordt je gezien." en "Bij Livingstone mag je zijn wie je bent.". En daarmee ging het over onszelf. Over onze cultuur op de werkvloer. We beseften dat de Bijbelse opdracht "heb elkaar lief als jezelf" voor ons begint bij het eigen team. Iedere dag gaan we met elkaar naar God om ons bij deze les te houden.

En daar klikte het

Zoals we elkaar zien, waarderen en stimuleren; zo willen we er ook voor anderen zijn. Voor jongeren en ouderen in Nederland en voor mensen overal in de wereld. Livingstone is een plek "waar je gezien wordt" en waar je kunt oefenen in "heb elkaar lief als jezelf"; een beweging waar je leert je medemens als waardevol te zien en je aan hen leert te verbinden.

lees onze motivatie

  

Charlie (zie onder) had een indrukwekkende werkvakantie in Kroatië: een jongen die de oorlog had meegemaakt zei haar: “You have brought back the smile on my face”. Die ervaring leidt er nu, meer dan 10 jaar later, toe dat zij de “one-smile-a-day challenge” start. 
Een Chinees spreekwoord luidt: "Many little things done in many little places by many little people will change the face of the world." Livingstone wil graag een klein stukje hemel op aarde zijn en dit met jou en heel veel anderen delen.

Jorne in Amman

Jorne was deze zomer in Amman om vluchtelingen te ontmoeten en bemoedigen. Jorne deelt het verhaal van een onvergetelijke reis. "Samen met vrijwilligers, vooral jongeren uit de Grace Church, verzorgden wij het kinderprogramma en hadden we Bijbelstudies met de jongeren rondom het thema ‘wandelen in geloof’ .

Naast ons kinder- en tienerwerk in de kerk hadden we ook de gelegenheid om bij een aantal vluchtelingen op huisbezoek te gaan. Tijdens deze bezoeken werd ons duidelijk hoe gastvrij de mensen hier zijn. We kregen heerlijke maaltijden voorgeschoteld en dronken frisdrank en thee. We hoorden de persoonlijke verhalen van deze mensen. Verhalen die ons enorm raakten. Het verdriet van alles moeten achterlaten, de gebroken families – de vader nog in Irak, zelf in Jordanië, andere familieleden inmiddels geëmigreerd naar het westen.

Tijdens een van de huisbezoeken vertelde een jonge vrouw van 22 dat ze afgestudeerd software programmeur is. Ze is gevlucht vanuit Irak, haar vader zit daar nog. In Jordanië mag ze niet werken. Familie van haar zit al in het buitenland en zij is aan het wachten op een positief telefoontje. Tot die tijd gebruikt ze haar tijd om zich in te zetten voor de kerk, verder komt ze bijna nergens. Ze kan heel goed Engels, heeft nog een heel leven voor zich maar mag eigenlijk niets.

Toen ik diezelfde avond in de kerk kwam en alle mensen die al langer dan een jaar aan het wachten zijn naar voren kwamen voor gebed, brak ik echt. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo gehuild heb in de kerk. Dit was voor mij het meest indrukwekkende moment van de reis."

Het project Jordanie Amman

Vertrouwen

"Als groep zijn we enorm dankbaar dat we deze twee weken in Jordanië mochten verblijven. Dankbaar ook voor alle mensen thuis die voor ons gebeden hebben. Dankbaar voor de inzet van alle mensen van Grace Church die ons hebben geholpen, die klaar stonden als dat nodig was en ons met al hun liefde wilden beschermen.

Ontmoetingen

Dankbaar zijn we dat we met de kinderen, tieners en andere mensen hier hebben mogen delen in het geloof. Dat we plezier mochten maken, gek mochten doen, liefde mochten uitstralen en liefde mochten ontvangen.

Dankbaarheid

Het was zo bijzonder om steeds weer te horen hoeveel vertrouwen deze mensen in God hebben. En zo mooi om te merken dat God deze mensen niet in de steek laat maar elke dag opnieuw voor ze wil zorgen. Het waren ontmoetingen die we voor altijd in ons hart zullen meedragen."

Rianne in Gambia

  

Onze zomervrijwilligster Rianne is vorig jaar met ons op reis geweest naar Gambia. Een reis die grote indruk op haar heeft gemaakt:

  

"De reis was zo bijzonder. Je denkt dat je alles hebt in Nederland -  dat is ook zo -  maar in Gambia hebben mensen de tijd voor elkaar en gaan dingen minder gedwongen. Door deze reis besef ik me dat een mens helemaal niet zo veel nodig heeft om gelukkig te zijn.

Na haar reis heeft Rianne haar studiekeuze omgegooid. Binnenkort gaat ze verder met haar studie International Studies waarbij ze meer leert over Afrikaanse geschiedenis, cultuur, economie en politiek en wat Swahili leert. Rianne succes!

Lees alles

challenge 1 smile a day

  

Bij de start van het nieuwe kerkelijk jaar en schooljaar blikken we terug op een mooie zomer vol reizen en bijzondere ervaringen. Samen met Charlie, mede oprichter van Livingstone, blikken we ook terug op de geschiedenis van Livingstone. Charlie zelf wilde graag "You have brought back the smile to my face" boven het interview...

  

"Toen ik 23 jaar oud was wilde ik met Projectserve - een afdeling van YFC die werkvakanties organiseerde - naar Polen. Door een grote overstroming in Polen werd onze reis geannuleerd en ging ik uiteindelijk, als reisleider mee op werkvakantie naar Rome om daar dak- en thuislozen te bemoedigen.

Wat mij raakte was het persoonlijke contact met hen. Door ze niet als ‘grof vuil’ te behandelen maakten we het verschil!"

Toen Project Serve werd opgeheven twijfelde Charlie geen moment; er moest een nieuwe stichting komen zodat jongeren nog steeds de kans kregen op een levens veranderende werkvakantie waarbij ze mensen wereldwijd ontmoeten en bemoedigen. Samen met andere enthousiastelingen - een handje vol vrijwilligers en oud medewerkers - richtte zij Livingstone op. Spannende jaren volgden, waarbij Charlie als medewerkster veel werk verzette. "Waar we zelf ook aan het ‘bouwen’ waren aan ons kantoor, gingen we ook gewoon verder met organiseren van reizen. Met resultaat! Ik zie het echt als zegen dat Livingstone zo gegroeid is en nog steeds bestaat!"

Het mooiste van haar werk vond Charlie de positieve reacties van projectleiders, deelnemers en reisleiders. "Ik herinner me nog die jongen die na zijn werkvakantie er voor koos om een medische studie te gaan doen, zodat hij zijn kennis kon inzetten in derdewereldlanden."

Charlies’ laatste Livingstonereis was naar Kroatië, een land dat, verscheurd door de oorlog, in puin was achtergebleven. Daar ontmoette zij Zike, een stille jongen op het project. Bij de afscheidslunch stond hij op om de groep te bedanken.

  

Hij sloot af met de woorden: "You have brought back the smile to my face". Een glimlach die er sinds de oorlog niet meer was geweest. Dit bracht haar tot haar zelfbedachte one-smile-a day-challange. Charlie: "Laat elke dag tenminste een persoon echt lachen, het werkt positief voor de ander en voor jouzelf!"

World Smile Day

Op 6 oktober 2016 is het "World Smile Day".

De allereerste World Smilde Day is gehouden in 1999, het jaar dat Livingstone is opgericht. Dat kan toeval zijn ....

Bezorg Charlie een glimlach en doe mee met haar challange!

lees over World Smile Day

de Morgenster gaat naar Oeganda

Veel geleerd

In juli reisde een groep jongeren uit de Morgenster-kerk uit Hilversum naar Oeganda Bukulula. Een aantal jongeren deelt hun ervaringen

Tessa: "Wat een bijzondere reis was dit. Ik heb heel erg veel geleerd van de bevolking daar. De kinderen waren zo blij dat wij kwamen om te bouwen aan hun school, en daarmee ook aan hun toekomst. Een geweldige ervaring met een superleuke en gezellige groep!"

Indrukwekkend

Michiel: "Wat mij het meest is bijgebleven van onze reis naar Bukulula is het huisbezoek en het bezoek aan het weeshuis. Dan word je toch wel even geconfronteerd met de werkelijkheid en kom je tot de ontdekking dat wat wij in Nederland allemaal hebben absoluut niet vanzelfsprekend is.

Wat me ook is bijgebleven is hoe dankbaar de mensen daar waren voor het werk wat we daar deden. Ik weet nog goed hoe ontzettend veel speeches er werden gegeven zo op het einde van onze reis, heel indrukwekkend vond ik dat. Tot slot kan de safari natuurlijk niet onbenoemd blijven, wat een ongelofelijke ervaring was dat!"

Blij en vrolijk

Marlinde: "Wat mij erg bij blijft aan deze reis is de vrolijkheid en het enthousiasme van de kinderen. Hun thuissituatie is vaak lastig omdat er weinig geld of eten is. Maar toch zijn deze kinderen zo blij met wat ze hebben en vooral heel blij dat ze naar school mogen. Ik vond het erg mooi om te zien hoe ze zo genieten en hoe ze met elkaar omgaan. 

Van zo een positieve instelling kunnen wij nog wat leren."