with God all things are possible

het verhaal van Jochem (19)


Ik ben Jochem Noordermeer, 19 jaren jong en ben deelnemer van de groep Youth For Sunshine. Deze groep is ontstaan toen in 2015 werd besloten om naar Mpigi (Oeganda) af te reizen om de mensen daar materieel te ondersteunen en te bemoedigen.

Echter hebben wij gedurende die reis ook geestelijke overvloed van de bevolking in Mpigi mogen ontvangen. Dus uiteindelijk was het geven en ontvangen van beide kanten!

Toen wij in 2015 van onze reis terugkwamen, kreeg een gedeelte van de groep ‘heimwee’ om terug te gaan naar Mpigi.


Naast de behoefte om meer voor de mensen te willen betekenen, verlangden wij er ook naar om samen te zijn met onze inmiddels hechte Oegandese vrienden. Daarom besloten wij met een gedeelte van de groep in de zomer van 2017 terug te gaan.

Afgelopen zomer hebben wij wederom mee mogen helpen aan de bouw van het schoolgebouw van de Queen of Peace Highschool. Het was een geweldige ervaring om naast het samenwerken met alle bouwvakkers en vrijwilligers, ook inspirerende en lachwekkende gesprekken met hen te hebben! 

Wij maakten dit harde leven immers maar voor even mee, maar hoe moet de community in Mpigi zich wel niet dagelijks voelen?


Ook dit keer hebben we de community kunnen ondersteunen met voedselpakketten, matrassen en dekens voor de allerarmste. Daarnaast heeft de technicus van onze groep (Niek Renkema) het voor elkaar gekregen om een windmolen op het schoolterrein te plaatsen! Het waren fysiek zware tochten om alle spullen op bestemming te brengen, maar daar klaagde niemand over. Wij maakten dit harde leven immers maar voor even mee, maar hoe moet de community in Mpigi zich wel niet dagelijks voelen?

Beide reizen hebben een grote impact gemaakt op mijn geloofsleven. Op de eerste reis liet God mij zien dat iedereen afhankelijk van God is en dat pas duidelijk wordt als we materieel niks of weinig hebben.


Dat kwam ook afgelopen zomer weer naar voren en daar bovenop was het een leermoment om te zien dat niemand zich in Oeganda schaamt voor wat hij of zij gelooft.

Het is de gewoonste zaak om op een achterruit van een taxi de uitspraak “With God All things are possible” te plakken. Waarom doen wij in Nederland zo krampachtig over ons geloof? Daarnaast is “With God All things are possible” een passende uitspraak voor dit soort ontwikkelingsprojecten.

Wij hebben het zelf mogen ervaren: in een paar jaar tijd kan een klein papyrus hutje uitgroeien tot een groot stenen gebouw!

Wij maakten dit harde leven immers maar voor even mee, maar hoe moet de community in Mpigi zich wel niet dagelijks voelen?