een hart voor vluchtelingen

het verhaal van Erik (32)

 

Erik (32) reisde in augustus 2018 naar Jordanië.

Erik vertelt: Zelf was ik nooit op het idee gekomen om naar een land als Jordanië af te reizen. Mijn kijk op het Midden- Oosten en vluchtelingen was niet bepaald positief. Eigenlijk zat er een hele hoop haat, wrok en frustratie in mij richting die kant. 

Vanaf Pinksteren is er iets in mij op gang gekomen waarin God mij iets wilde duidelijk maken.

Precies op die plek waar mij haat, wrok en frustratie het grootst was wilde God mij gebruiken. Als je je hart opent voor Hem en naar Hem luistert wanneer hij je roept gebeuren er dingen die je zelf niet voor mogelijk zag!

 

Voorheen moest ik niets van vluchtelingen of het Midden- Oosten weten. Maar God heeft mij vastgegrepen en mijn hart veranderd.

Tijdens deze reis heb ik geleerd mijn vijanden en tevens naasten lief te hebben als mijzelf. En mijn handen uit te streken naar hen die het moeilijk hebben.

De reis heeft mij veranderd tot een nieuw mens. Zoals Romeinen 6 zo mooi zegt: Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in zijn dood?

Tijdens deze reis heb ik geleerd mijn vijanden en tevens naasten lief te hebben.

 

We zijn door de doop in zijn dood met hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. Tijdens deze reis heb ik mij laten dopen in de Jordaan door een Irakese broeder en tevens vriend die zelf ook gevlucht is.

Als ik een boodschap aan jong Nederland mag geven is dat: Blijf tijd vrij maken om te investeren in je relatie met God!

 

Het is zo belangrijk om je geest te blijven voeden door te praten God en te lezen uit zijn woord. Als je lichaam niet voedt wordt het zwak en ben je vatbaar voor ziekte etc. en zo geldt het ook voor je geestelijke leven. 

We zijn zo druk met van alles en nog wat dat we vaak heel makkelijk als eerste snijden in onze tijd met Hem die eigenlijk het aller belangrijkste is.

Dit leven is een warming-up op het echte leven.

 

Ik vond het lastig om weer terug naar huis te gaan. En daar alles weer achter te moeten laten. Ik had nog wel een tijdje willen blijven.